یادداشت موضوعی

هفته پیش برای چندمین بار بحث استیضاح جناب آقای بطحایی وزیر آموزش و پرورش در مجلس شورای اسلامی مطرح و مهمترین دلیل از سوی استیضاح کنندگان عدم توجه عملی ایشان به سند تحول آموزش و پرورش بیان گردید...

نگرش ناصواب وزرای قبلی وبرنامه ریزان سازمان برنامه وبودجه فعلی در تا مین معلم از طریق خرید خدمات مانند بسته ی حمایتی وضعیت بحرانی نیروی انسانی را پدید آورد و ناگزیر  به طرح معلم تمام وقت متوسل شدند.

از آنجایی که نظام تعلیم و تربیت رسمی و عمومی در نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران از یک جایگاه ویژه برخوردار است، حوزه تعلیم و تربیت از مهم­ترین و اساسی­ترین زیرساخت­های متعالی و همه جانبه کشور محسوب می­ شود.

عده ای از اساتید علوم تربیتی وظیفه خود را نشر و اشاعه ی ایدئولوژی‌زدایی از آموزش و پرورش با تاسی از علوم تربیتی خلق شده در دنیای غرب می دانند و نظریات متفکران آنها را در جامعه علمی و غیرعلمی و بلکه عرفی نشر می دهند و آن را مسلم و قطعی و غیرقابل خدشه می دانند...

در وهله ی اول همه افراد باید بدانند که در شرایطی قرار گرفته اند که برای همه یکسان است و هرکس بسته به تلاش و ظرفیت های درونی یا همان توانایی های خود نتیجه می گیرد.

در برنامه درسی ملی ساعات رسمی به ساعات کلاسی وغیر کلاسی تعریف شده است تا با توجه به محتوای آموزشی معلم محیط یادگیری را در کلاس یا خارج از کلاس طراحی وانتخاب نماید...

تراکم پائین جمعیت منجر به افزایش نیرو بری در حوزه آموزش و پرورش شده ، نرخ رشد 4 برابری جمعیت دانش آموزی استان از سال 92 تاکنون نسبت به نرخ رشد کشوری باعث تشدید کمبود نیروی انسانی شده است.

به یک معنی می توان گفت این بحران موج های نخستین،  پژواک گفتگوهای سست پایه و اظهارنظر های غیر دقیق وزیر پیشین آموزش و پرورش است که امروز به گوش می رسد...

هنگامی که این داستان را برای دانش آموزانم خواندم و به پایان رسید، حالتی از تعجب و سردرگمی را در چهره آن ها مشاهده کردم که ناشی از متوجه نشدن داستان و عدم دریافت پیام از آن می شد...

آنهایی که مدرسه صالح و مدرسه انقلابی را آرمانی می دانند و با برچسب ایدئولوژیک اجرای آنرا تعدی به حقوق دانش آموزان قلمداد می کنند و مدارس سبز را حرکت در کاروان توسعه پایدار و امری اجتناب ناپذیر وگریز ناپذیر جا می زنند.