تاملی بر بازگشایی مدارس

خبرگزاری رسانه معلم، همه ساله در اول مهر باز گشایی مدارس  به شیوه ای  نمادین در سطح کشور با حضور استانداران و ائمه ی جمعه و نمایندگان مقام معظم رهبری در استان و مدیران کل آموزش و پرورش برگزار می شود و مدرسه ای را با شاخص های غالبا تعداد دانش آموز، ساختمان مناسب، معلمان با تجربه، در دسترس بودن   انتخاب می نمایند ودانش آموزان که غالبا از مدارس دخترانه هستند در حیاط مدرسه به صف می شوند و از یک تا دو ساعت،  در مراسم  ایستاده به سخنان استاندار و مدیرکل آموزش و پروش گوش می کنند که اکثر اوقات از اهمیت تحصیل وشرافت شغل معلمی ونقش نسل جدید در توسعه ی کشور سخن می گویند و عموما توان برقراری ارتباط با دانش آموزان راندارند.
 گویا نمایشی از بیگانه بودن فضای ذهنی و روحی مدیران با دانش آموزان را در سن مدرسه  مشاهده می کنیم که این  نشان از اولویت نداشتن  مدرسه در فضای ذهنی مدیریت کلان استان و کشور دارد و همدلی و همراهی کردن با این نسل را با بیان خاطره ای از دوران تحصیل خود کاهش می دهند  و متاسفانه در کلان شهرها از مجری مشهور با هزینه گزافی دعوت می کنند و فرصت تقویت اعتماد به نفس دانش آموزان، فرصت تشخیص استعداد های داش آموزان وبالاتر  فرصت زندگی مدرسه ای را از دانش آموزان می گیرند وسرانه ی  آموزشی چندین دانش آموز را پاکت کرده و تقدیم مجری می نمایند و آن گاه با شیرینی و شکلات، سلام و صلوات مراسم را به پایان می برند و همه غانما و سالما به  محل کارشان بر می گردند و مدیر کل آموزش و پروش از باب قدر شناسی تلفنی و یا مکتوب از آنان قدر دانی می کند و دانش آموزان تهرانی این بخت را دارند که رئیس جمهور و وزیر در باز گشایی مدارس  آنها را همراهی می کنند و رئیس جمهور محترم علاوه بر سخنرانی در یکی از کلاس های درس به صورت نمونه حضور می یابند؛ پس از این مقدمه  به بازخوانی ماموریت بازگشائی مدارس می پردازیم.
 در ایران دوره تحصیلی از اول مهر ماه شروع می شود و بر اساس برنامه ی درسی  ملی۳۷ هفته با احتساب دو هفته امتحانات ادامه می یابد که به دلایل متعددی از تعطیلات رسمی و غیر رسمی ناخواسته و خواسته به ۲۴هفته کاهش می یابد  واز دوران تحصیل بچه ها بزن و در رویی را در محیط قانونی و رسمی و بی اعتنایی به برنامه رسمی را یاد می گیرد و آن روی سکه را می توان خواند که معلم و  دانش آموز مدرسه و آموزش را بیشتر از محیط بیرونی دوست ندارد و همانند پرنده در قفس می خواهد از آن پرواز کند ظریفی که چند سالی در دیار دگر بود می گفت  در آن دیار برای رفتن به مدرسه فرزندم جلو جلو می رفت و من به دنبال او حرکت می کردم ولی در کشور خودم من جلو می افتم و بچه ام با فاصله  از من، به مدرسه می رویم القصه و نقطه سر خط اینکه اگرچه تعطیلات تابستانی، برای دانش آموزان پیش بینی شده است و شکاف آموزشی را سبب می شود ولی مهلتی برای مدیران ستادی است تا خود را کما وکیفا برای باز گشایی مدارس در سال جدید پیش رو آماده کنند که عمده ی آن ارزیابی برنامه های سال گذشته و اصلاح و تغییر و یا حذف ویا خلق برنامه جدید است.
  به عنوان مثال ارزیابی علل مردودی ۶۰ هزار دانش آموز درسطح کشور به ویژه پایه اولی ها چیست؟ وچگونه می توان آن را کاهش داد؟ ارزیابی کیفیت آموزش با شاخص تراکم کلاسی، مواد و رسانه آموزشی متنوع، محیط آموزشی _تربیتی غنی، آموز ش مستمر معلمان،  ارزشیابی فرآیندی یادگیری دانش آموزان بیانگر رشد شاخص ها و یا کاهش آن است؟  ویا در سال جدید به خاطر صرفه جویی اقتصادی و جلوگیری از کسری بودجه آموزش و پرورش بخشنامه ادغام کلاس ها را راهی مدارس کردیم و در بازگشایی مدارس با میانگین کلاسی ۳۰ و چند نفر مواجهیم.
و اگر نبود مدیران کلان و امر و نهی آنان مدیران محلی و مدرسه ای با افزایش تراکم کلاس مبارزه می کردند تا در طول سال با اعتراض معلمان و دانش آموزان مواجه نشوند؛ ولی این شاخص ها هرسال نسبت به سال قبل بدتر می شود ساعات آموزش های ضمن خدمت برای برزو نگه داشتن معلمان و ارتقای شایستگی آنها کاهش می یابد  و بلکه با حربه صرفه جویی اقتصادی و افزایش میانگین نسبت دانش آموز به معلم در استان و کشور کلاس ها را ادغام وبا حربه آموزش های مجازی کلاس های ضمن خدمت را حذف می کنند و اجازه ی گفتگوی معلمان و تقویت هویت حرفه ای آنان را سلب می کنند؛ البته هر سال مراسم نمادین بازگشایی فربه تر می شود…
   …ادامه دارد
*سید نصرت الله فاضلی- کارشناس مسایل آموزش و پرورش

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *