پیوندها درباره سایت ارتباط با ما

یادداشت محمود فرشیدی
تاریخ : شنبه 18 فروردين 11:42 کد خبر : 8337

ریشه‌‌ها و پیامدهای مصرف کالای بیگانه

مصرف کالای بیگانه را نباید صرفا از منظر اقتصادی نگریست بلکه باید آن را ابزاری در راه ایجاد و تحکیم وابستگی اقتصادی و فرهنگی و سیاسی کشور ارزیابی کرد.


اقتصاد و فرهنگ ارتباطی تنگاتنگ و متقابل دارند، از طرفی بینش و سلایق فرهنگی در مشی و سبك زندگی و میزان مصرف و خرید كالا وانتخاب نوع آن تاثیر دارد و از طرف دیگر همین عوامل اقتصادی نیز نگاه و ارزش‌های فرهنگی را تحت تاثیر و تغییر قرار می دهد. بنابر این اگر فردی گرایش به مصرف كالاهای خارجی پیدا كند، با خرید و استفاده از كالاهای خارجی، تدریجاً نگاهش به كشورهای خارج، حتی اگر دشمن دیرین مملكت ما باشند، تغییر می‌یابد و با گذشت زمان چه بسا نوعی حقارت از ایرانی بودن خود و افتخار به وابستگی به بیگانه در خود احساس كند. 
در حقیقت مشی اقتصادی در زندگی دو پیامد دارد؛ یكی پیامد فرهنگی و دیگری پیامد اقتصادی و با توجه به همین نكته مهم است كه رهبران آزادی خواه می كوشند با دعوت ملت خویش به اقتصاد داخلی، ریشه‌های وابستگی را قطع و اركان استقلال اقتصادی كشور را تحكیم بخشند تا در عین حال مانع خود باختگی فرهنگی ملت در برابر بیگانگان هم بشوند چنانكه با مروری بر زندگی شخصی و نقطه نظرات این‌گونه رهبران نظیر قوام نكرومه، مهاتما گاندی، شهید مدرس وامثال آنان، می توان به خوبی از شدت حساسیت‌شان نسبت به پرهیز از مصرف كالای بیگانه آگاه شد و با توجه به همین پیامدهای فرهنگی واقتصادی است كه نظام سلطه جهانی از طرفی با توسل به هر وسیله ممكن موجب مهجور ماندن و تحقیر و مانع رشد كالای ایرانی می شود و از طرف دیگر در راه صدور كالای ایرانی و بالطبع فرهنگ ایرانی به شدت سنگ‌اندازی می كند. 
به‌ طور كلی باید گفت گرایش به مصرف كالای بیگانه سه علت می تواند داشته باشد؛ عده ای به دلیل مشكلات اقتصادی واحیانا ارزان‌تر بودن به آن روی می‌آورند، جمعی دیگر با استدلال كیفیت برتر از كالای خارجی استفاده می‌كنند و البته این هر دو گروه با همت تولیدكنندگان داخلی و ارتقای كیفیت و تعدیل قیمت كالای خودی به جمع مصرف كنندگان كالای داخلی می پیوندند اما گروه سوم، افراد خود باخته‌ای هستند كه برای جبران كمبود شخصیت خویش، به مصرف كالای خارجی و به اصطلاح دارای برند بیگانه متوسل می شوند.  
*** 
مقام معظم رهبری سال 1397 را سال حمایت از كالای ایرانی نام نهادند وعلاوه بر مسئولان، مردم را نیز مخاطب توجه به این مسئولیت مهم قرار دادند. البته هر انسانی به‌طور طبیعی این واقعیت را درمی‌یابد كه استفاده از كالای مملكت خودش چه تاثیر مثبتی در چرخه اقتصادی كشور و ایجاد اشتغال می تواند داشته باشد و در عین حال ننگ مصرف كالای بیگانه را نیز در پی نیاورد، اما مخالفت گسترده شبكه‌های ماهواره ای و رسانه‌های بیگانه نسبت به نام‌گذاری سال 1397 و برگزاری میزگردها و جوسازی‌های فراوان علیه این اصل بدیهی حكایت از آن دارد كه مسئله مهم تر از اینهاست و دشمنان پشت پرده تحقیركالای ایرانی و تبلیغ كالای بیگانه، چه اهداف درازمدت اقتصادی، فرهنگی و سیاسی پیچیده‌ای را دنبال می‌كنند و تا چه اندازه نگران آن هستند كه تاكید ایران بر خودكفایی اقتصادی به عنوان یك پیام مبارزاتی در دیگر كشورها نیز دریافت شود وتحریم كالاهای بیگانه‌ای كه مشابه داخلی دارد، علاوه بر به مخاطره انداختن منافع اقتصادی آنان باب نفوذ سیاسی و فرهنگی‌شان را نیز مسدود سازد. 
تاریخ گواهی می‌دهد كه دیروز بازرگانان غربی در پوشش عرضه كالای خویش به دربار پادشاهان ایران می‌آمدند تا ضمن استثمار اقتصادی مردم ما پا به پای میسیونرهای مسیحی، زمینه نفوذ سیاسی دشمنان را نیز فراهم سازند. امروز هم مصرف كالای بیگانه را نباید صرفا از منظر اقتصادی نگریست بلكه باید آن را ابزاری در راه ایجاد و تحكیم وابستگی اقتصادی و فرهنگی و سیاسی كشور ارزیابی كرد و طبیعی است كه این میسیونرهای اقتصادی در غیبت پادشاهان و درباریان به سراغ برخی مسئولان خود باخته‌ای بروند كه منافع شخصی و سیاسی خویش را بر منافع ملت ترجیح می دهند تا آنجا كه نه تنها تولید داخلی را به تمسخر می‌گیرند بلكه در راه تولید آن كارشكنی می كنند.
و حتی حاضرند آن را در زیر خروارها بتن مدفون سازند و در عوض تبلیغ ضرورت حمایت قاطع از كالای ایرانی به عنوان یكی از محكمات انقلاب، به مشابهاتی در تغییر این شعار روی می‌آورند تا زمینه‌های باور به این شعار را از بین ببرند و ای كاش این‌گونه مسئولان غرب‌زده از پایبندی و غرور سیاستمداران دشمن بر پلیدی خویش بر تعصب شان به مصرف كالاهای كشور خود هم عبرت می گرفتند. 
هر چند دشمنان داخلی وخارجی فرهنگ و اقتصاد ملت ایران برای تحقیر كالا و تولید و فرهنگ واقتصاد ایران از هیچ كوششی فروگذار نكرده‌اند اما فرهنگ افتخارآفرین ایران اسلامی به ما آموخته است كه: 
كهن جامه خویش پیراستن                به از جامه عاریت خواستن
و براساس همین باور، امروز هم فراوانند كالاهای ایرانی كه اعتبار جهانی یافته و رسانه‌ها باید برای تبلیغ و معرفی آنها همت گمارند.  نكته قابل توجه در زمینه حمایت از تولید ملی و كالای ایرانی، اینكه در سال 1392 قانونی نسبتا جامع تحت عنوان "حداكثر استفاده از توان تولید كشور" به تصویب رسیده است اما با توجه به متروك ماندن آن و مظلومیت كالای ایرانی در شرایط كنونی، مقام معظم رهبری از ملت خود باور ایران نیز یاری طلبیدند تا هركس به سهم خود در این راه مجاهدانه تلاش كند وگام بردارد و به عنوان نمونه از اتحادیه های تولیدكنندگان كالا انتظار می‌رود با مغتنم دانستن این فرصت و برای حمابت عملی از این شعار با كیفیت بخشی و تعدیل قیمت كالاهای داخلی، ایفای نقش و وظیفه نمایند. همچنان‌كه كارخانجات دولتی نیز می بایست در شرایط كنونی از نام و نشان تولید ایرانی و فرهنگ حمایت از تولیدات ایران دفاع كنند.  در قانون فوق الذكر، برای قوه قضائیه نیز وظایفی پیش بینی شده است كه پیرو تاكید اخیر رهبر معظم انقلاب، مقتضی است با انجام قاطعانه این وظایف، دست مسئولان خاطی یا واردكنندگان سودجو و بی‌وطنی را كه به تولید ملی ضربه می زنند، قطع نماید.




دیدگاه
لطفا دیدگاه خود را با حروف فارسی بنویسید
"مدیریت سایت" مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبین است.
"مدیریت سایت" از انتشار دیدگاه هایی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی احترامی به اشخاص قومیت ها عقاید دیگران موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه های دین مبین اسلام باشد معذور است.
دیدگاه ها پس از تائید مدیر بخش مربوطه منتشر می شود.