پیوندها درباره سایت ارتباط با ما

در نخستین روز از سال ۱۳۹۷
تاریخ : پنجشنبه 02 فروردين 12:32 کد خبر : 8324

تعصب به کالای ایرانی حلال بسیاری از مشکلات

بیانات در اجتماع زائران و مجاوران حرم مطهر رضوی


بسم الله الرّحمن الرّحیم و الحمدلله ربّ العالمین و الصّلاة و السّلام علیٰ سیّدنا و نبیّنا ابی‌القاسم المصطفیٰ محمّد و علیٰ آله الاطیبین الاطهرین المنتجبین سیّما بقیّةالله فی الارضین. اللّهمّ صلّ علىٰ ولیّك علىّ بن موسیٰ‌ عدد ما فی علمك صلاةً دائمةً بدوام عزّك و سلطانك، اللّهمّ سلّم علىٰ علىّ بن موسى‌ الرّضا عدد ما فی علمك سلاماً دائماً بدوام مجدك و عظمتك و كبریائك. اللّهمّ صلّ علیٰ ولیّك علیّ بن محمّد الهادی النّقیّ سلاماً دائماً بدوام عزّك و سلطانك. خدای متعال را شاكرم كه توفیق عنایت كرد یك بار دیگر، یك سال دیگر در كنار این بقعه‌ی مطهّر و مبارك با شما مردم عزیز و وفادار دیدار كنم و سلام مخلصانه‌ی خود را به زوّار عزیزی كه از سراسر كشور در اینجا اجتماع كرده‌اند و به مجاوران محترم این شهر مقدّس عرض كنم. حلول سال نو و عید نوروز را تبریك عرض میكنم و شهادت حضرت امام هادی (سلام‌اللّه‌علیه) را تسلیت عرض میكنم. این امام بزرگوار در مجموعه‌ی آثار و بركاتی كه از ائمّه‌ی هدیٰ (علیهم‌السّلام) رسیده است، این خصوصیّت را دارد كه در ضمن زیارت، مهم‌ترین فصول مربوط به مقامات ائمّه (علیهم‌السّلام) را با بیان وافی و شافی، با زیباترین تعبیرات بیان كرده‌اند. زیارت جامعه‌ی كبیره، از این بزرگوار است؛ زیارت امیرالمؤمنین در روز غدیر كه یكی از غُرَر(۱) تعبیرات و فرمایشات ائمّه (علیهم‌السّلام) است، از این بزرگوار است. امیدواریم كه به بركتِ نگاهِ عطوفت‌آمیزِ این امام بزرگوار -كه شهادت ایشان با روز اوّل سال و با عید نوروز همراه شده است- ملّت ایران در این سال از هدایت الهی برخوردار باشند. امروز چند مطلب را من عرض خواهم كرد به شما برادران و خواهران عزیز كه حضور دارید و در واقع به همه‌ی ملّتِ بزرگِ ایران. اوّلاً یك نگاه گذرا و اجمالی به كارنامه‌ی چهل‌ساله‌ی جمهوری اسلامی -چه در اصول بنیانی و شعارها و ارزشها، و چه در عملكردها- خواهیم كرد؛ چون سال ۱۳۹۷ كه امسال است، چهلمین سال پیروزی انقلاب است. در این چهل سال، این پرچمِ برافراشته، چشمها را، دلها را در مجموعه‌ی عظیمی از ملّتهای منطقه به خود جلب كرده است. مایلیم یك نگاه اجمالی بكنیم، ببینیم در این چهل سال، شعارهای اصلیِ نظامِ جمهوریِ اسلامی در چه وضعیّتی است، عملكرد ما مسئولین در این مدّت چگونه است. البتّه این بحث، یك بحث طولانی و مفصّلی است كه با آن طول و تفصیل، مناسب این جلسه نیست لذا بنده اكتفا میكنم به بیانی كوتاه و تقریباً بااشاره؛ بیان مفصّلِ این موضوع را محوّل میكنم به جلسه‌ی دیگری در ماه مبارك رمضان. اگر زنده بودم و ماه مبارك را درك كردم، در یكی از دیدارهای ماه مبارك رمضان، مفصّل در این زمینه ان‌شاءاللّه صحبت خواهم كرد؛ یك مطلب این است. مطلب بعدی این است كه عرض كنیم در كشور ما استعدادها و ظرفیّتهای بسیار گسترده‌ای وجود دارد كه تاكنون از آنها استفاده نشده است؛ اگر استفاده بشود، وضعیّت كشور بمراتب پیش خواهد رفت و بهتر خواهد شد. مطلب بعدی كه امروز عرض میكنم، این است كه موانع استفاده‌ی از این ظرفیّتها چیست؛ یك‌مقداری به عیوب رفتاریِ خودمان واقف بشویم؛ ببینیم چه چیزی موجب شده است كه ما نتوانیم از این ظرفیّت وسیع استفاده كنیم. مطلب بعدی، سر‌فصل بعدی، راجع به شعار امسال است كه «حمایت از كالای ایرانی» است؛ یك توضیحی در این زمینه عرض میكنم. بعد هم یك اشاره‌ای به مسائل منطقه و یك اشاره‌ای به آینده خواهم كرد؛ این فهرست بحثهای امروز است. امیدوارم برادران عزیز و خواهران عزیز كه در جلسه حضور دارند، با حوصله این بحث را بشنوند و از خدای متعال درخواست میكنم كه زبان بنده را گویا كند تا بتوانم آنچه مورد نظر است بیان كنم. در بابِ ارزشهای اصلیِ انقلاب و شعارهای انقلاب و اصول بنیادین انقلاب، آنچه من میتوانم عرض بكنم این است كه انقلاب، امتحان خوبی در این زمینه پس داده است؛ یعنی ملّت ایران توانسته است اصول بنیادین را و شعارهای اصلی انقلاب را به همان استحكامِ اوّل، تا امروز حفظ كند. شعارها و ارزشهای اصلی اینها است: استقلال، آزادی، مردم‌سالاری، اعتماد به نفس ملّی و خود‌باوری ملّی، عدالت، و برتر و بالاتر از همه‌ی اینها تحقّق و پیاده شدن احكام دین و شریعت در كشور؛ این شعارها با همان طراوتِ اوّل حفظ شده است. امروز كشور از استقلال برخوردار است و این خواسته‌ی عمومی این مردم در انقلاب بوده، یعنی واكنش ملّت ایران به دویست سال سلطه‌ی بیگانگان بر این كشور است. این را خوب است جوانهای ما، اهل فكر و تحقیق ما، مورد توجّه قرار بدهند. تا قبل از انقلاب، حدود دویست سال قدرتهای سلطه‌گر بر این كشور مسلّط بودند و حكومتها زیر سایه‌ی قدرتهای بیگانه حكومت میكردند. حكومت قاجار با تضمینِ دولتِ تزاریِ روسیه بر سرِ پا بود؛ یعنی در جنگهای ایران و روس، در قضیّه‌ی تركمانچای، عبّاس‌میرزای قاجاری [از روس‌ها] قول گرفت كه حكومت در خاندان قاجار باقی بماند؛ یعنی خاندان قاجار زیر پرچم و ضمانت روس‌ها زندگی میكردند. بعد انگلیس‌ها آمدند، رضاخان را سر كار آوردند؛ همان انگلیس‌ها محمّد‌رضا را سر كار آوردند؛ بعد در بیست‌وهشتم مرداد سال ۳۲ آمریكایی‌ها وارد میدان شدند و محمّد‌رضا را تجدید سلطنت كردند؛ یعنی در طول این سالهای متمادی، حكومتهای ما را یا این قدرت یا آن قدرت می‌آورد و میبُرد. در یك برهه‌ای از زمان -قرارداد ۱۹۰۷- انگلیس و روس تزاری با هم توافق كردند، كشور ایران را بین خودشان تقسیم كردند؛ یك قسمت زیر سلطه‌ی انگلیس، یك قسمت زیر سلطه‌ی روس، یك قسمت كوچك هم این وسط مستقل؛ یعنی این‌جور كشور در زیر سلطه بود؛ لذا خواست عمومی ملّت ایران این بود كه از این حالت خارج بشود و استقلال پیدا كند. من میتوانم عرض بكنم كه امروز هیچ كشوری در دنیا، ملّتی به استقلال ملّت ایران ندارد؛ همه‌ی ملّتهای دنیا به‌نحوی از انحاء، نوعی ملاحظه‌كاری در مقابل قدرتها دارند. آن ملّتی كه آرائش تحت تأثیر هیچ‌كدام از قدرتها قرار نمیگیرد، ملّت ایران است. بنابراین استقلال محفوظ ماند. آزادی؛ استقلال و آزادی در كنار هم جزو شعارهای اصلی انقلاب بوده است؛ آزادی در این كشور تأمین شده است. بله، عدّه‌ای بی‌انصافی میكنند؛ از آزادی موجود استفاده میكنند و بدروغ میگویند آزادی وجود ندارد؛ رادیوهای بیگانه و تبلیغات بیگانه هم سخن آنها را بازتاب میدهند. واقع قضیّه این نیست؛ امروز در كشور ما آزادی فكر هست، آزادی بیان هست، آزادی انتخاب هست؛ هیچ‌كس به‌خاطر اینكه فكرش و نظرش مخالف نظرِ حكومت است، مورد فشار و تهدید و تعقیب قرار نمیگیرد. هركس ادّعا كند كه «من مورد فشار قرار گرفته‌ام چون عقیده‌ام در فلان مسئله برخلاف عقیده‌ی حكومت بوده»، هركس این‌جور ادّعایی بكند، دروغ گفته؛ چنین چیزی نیست. افراد متعدّد در رسانه‌های مختلف، افكارِ گوناگونِ ضدّ حكومت را -كه عقیده‌شان است- ابراز میكنند و كسی هم با اینها كاری ندارد؛ بنا هم نیست كه كسی متعرّض اینها بشود. آزادی بیان هم هست؛ میتوانند بگویند. بله، آزادی در همه‌جای دنیا چهارچوب دارد؛ آزادی یعنی «برخلاف قانون عمل كردن» وجود ندارد؛ آزادی یعنی «برخلاف دین و شریعت عمل كردن» وجود ندارد. چهارچوب آزادی در كشور ما، قانون اساسی ما و قوانین كشور و همه الهام‌گرفته‌ی از شریعت مطهّر اسلام است؛ البتّه این هست. اینكه كسی توقّع داشته باشد آزاد باشد و برخلاف قانون عمل كند، منطقی نیست و این وجود ندارد. بنابراین آزادی هست. مردم‌سالاری؛ انتخابات عمومی در كشور ما جزو كم‌نظیرترین انتخابات‌ها در تمام دنیا و در كشورهای مختلف است. تقریباً همه‌ی سالها و اخیراً هر دوسال یك بار، انتخابات انجام میگیرد. در انتخابات همه آزادند، همه شركت میكنند، با شور و شوق هم ملّت ما شركت میكنند. شما ملاحظه كنید در این چهل سال، دولتهایی كه با انتخاب مردم سرِ كار آمدند، دارای گرایشهای مختلف بودند؛ یك‌وقت گرایش به نوعِ سیاستی داشتند، یك‌وقت گرایش به ضدّ آن داشتند؛ همه‌ی اینها را مردم انتخاب كردند. مردم‌سالاری در كشور ما مستقر است. ما در انتخابات‌های خودمان نگذاشتیم یك روز تأخیر بشود، حتّی در دوران جنگ. ارزش و اصل دیگر، اعتماد به نفس ملّی و خودباوری ملّت ایران است یعنی ملّت، در مقابل دیگران احساس انفعال و سرافكندگی نداشته باشد؛ یعنی روحیه‌ی «ما میتوانیم»؛ این امروز بحمداللّه در كشور وجود دارد. البتّه عرض كردم، شرح اینها و آمارهای مربوط به اینها طولانی است و اینها را در جلسه‌ی دیگری عرض خواهم كرد. امروز بحمداللّه ملّت ما و جوانان ما روی پای خودشان می‌ایستند و احساس استقلال و خودباوری میكنند. مسئله‌ی عدالت. بنده در چند هفته‌ی قبل گفتم(۲) در بحث عدالت عقبیم؛ عقیده‌ی من همین است، منتها دیگران -بدخواهان- جور دیگری استفاده كردند؛ معنای این حرف را این قرار دادند كه كشور در باب عدالت، هیچ حركتی انجام نداده است؛ این خلاف واقع است. در باب عدالت كارهای بسیار زیادی انجام گرفته، كارهای بسیار خوبی انجام گرفته است، منتها این، آن عدالتی كه ما دنبالش هستیم و آرزوی ملّت مسلمان است نیست، با آن فاصله دارد؛ وَالّا اگر شما مقایسه كنید كشور ما را با دوران قبل از انقلاب یا با بسیاری از كشورهای دیگر، می‌بینید در اینجا فاصله‌ی طبقاتی كمتر است، توانایی‌های قشر ضعیف بیشتر است، عمومیّت آموزش‌وپرورش و بهداشت و دیگر چیزها حتماً از بسیاری كشورهای دیگر بیشتر است. من یك آماری اینجا نوشته‌ام كه این را بد نیست بگویم. منشأ این آمار و كسی كه این آمار را داده است، بانك جهانی است؛ یعنی بانك داخلی نیست. اینجا گفته میشود كه پیش از انقلاب، ضریب جینی بالای ۵۰ بود. ضریب جینی، یك محاسبه‌ای است كه برای نشان دادن شكاف طبقاتی و فاصله‌ی فقیر و غنی در كشورها انجام میگیرد؛ هرچه عدد این ضریب بالاتر باشد، شكاف طبقاتی بیشتر است؛ هرچه كمتر باشد، شكاف طبقاتی كمتر است. قبل از انقلاب، ضریب جینی بالای ۵۰ بوده است؛ در سال ۹۴ ضریب جینی در كشور ۳۸ بوده است؛ یعنی ما این‌ مقدار -فاصله‌ی ۵۰ و ۳۸- توانسته‌ایم فاصله‌ی طبقاتی را كم كنیم. [طبق] یك آمار دیگر -كه این آمار هم مربوط است به بانك جهانی؛ آمار بانك جهانی است؛ جزو آمارهای بین‌المللی است- قشر فقیر مطلق، پیش از انقلاب ۴۶ درصدِ ملّت ایران بودند، یعنی تقریباً نصف ملّت ایران قبل از انقلاب جزو قشرهای فقیر مطلق بودند؛ امروز این عددِ ۴۶ درصد، رسیده است به ۹/۵ درصد -البتّه در سال ۹۳؛ آمار بعد از آن را بنده ندارم- یعنی این مقدار، كار انجام گرفته. جمهوری اسلامی با وجود همه‌ی فشارهایی كه داشته است، در تأمین عدالت كارهای بزرگی انجام داده است و پیشرفتهای خوبی كرده است. البتّه تبلیغات، چیز دیگری را میگوید؛ و آن عدالتی هم كه ما توقّع داریم، ما دنبالش هستیم، بیش از اینها است. بنابراین شعار عدالت هم، شعار واقعی است و شعاری است كه بحمداللّه در كشور، ماندگار و مستقر است. و مسئله‌ی دین و تحقّق شریعت به بركت وجود شورای نگهبان؛ كه همه‌ی قدرتهای مستكبر هم با شورای نگهبان مخالفند، به‌خاطر اینكه تأمین‌كننده‌ی انطباق قوانین و عملكردها با شرع مقدّس است؛ این مربوط به شعارها. بنابراین من میتوانم به‌طور اجمال عرض بكنم كه عملكرد چهل‌ساله در زمینه‌ی شعارهای اصلی انقلاب، عملكرد قابل‌قبول و عملكرد خوبی است. امّا در مورد كاركردهای مسئولان كشور؛ كارنامه در باب عملكرد اجرائی مسئولان. در باب امنیّت و ثبات، كاركرد، كاركرد بسیار خوبی است؛ در باب علم و فنّاوری، كاركردها بسیار خوب است؛ در باب زیرساخت‌های كشور -یعنی راه‌های ارتباطی، سدها، نیروگاه‌ها، بنادر و امثال اینها- كاركرد، بسیار كاركرد خوبی است؛ در باب صادرات غیر نفتی، در باب سرانه‌ی ناخالص ملّی، سرانه‌ی ناخالص ملّی نسبت به دوران قبل از انقلاب، تقریباً به دو برابر رسیده است، یك كارنامه‌ی مطلوبی در این زمینه‌ها وجود دارد؛ در باب توسعه‌ی اجتماعی همین‌جور؛ یعنی در عملكردها، در بخشهای مختلف، آمارهای خرسندكننده‌ای وجود دارد. البتّه‌ تبلیغات، غیر از این را نشان میدهد؛ در تبلیغات، دشمنان سعی میكنند مردم را از واقعیّتهای مثبت دور كنند، برای اینكه دلهای آنها را نسبت به انقلاب اسلامی و نسبت به نظام و نسبت به اسلام چركین كنند؛ واقعیّت این است كه عرض كردیم. مطلب بعدی راجع به امكانات و ظرفیّتهای استفاده‌نشده است؛ این هم نكته‌ی بسیار مهمّی است. من میخواهم عرض بكنم آنچه شما ملاحظه میكنید -از پیشرفتها، از امكانات، از توانایی‌های عمومی و ملّی- استفاده‌ی از بخشی از ظرفیّت كشور است؛ ظرفیّت كشور بیش از اینها است. اگر ما بتوانیم از همه‌ی ظرفیّت كشور با برنامه‌ریزیِ درست استفاده كنیم، پیشرفت كشور، رشد كشور بسیار بیشتر از امروز خواهد شد. ظرفیّتهایی كه وجود دارد [اینها است]: یكی ظرفیّت جوانان دانش‌آموخته‌ی ما است؛ این خیلی مهم است. ما ده میلیون [نفر] در كشور جوانان فارغ‌التّحصیل دانشگاهی داریم؛ بیش از چهار میلیون دانشجوی مشغول به تحصیل داریم؛ یعنی ۲۳ برابر اوّل انقلاب. اوّل انقلاب ما ۱۷۰ یا ۱۸۰ هزار دانشجو داشتیم؛ امروز بیش از چهار میلیون دانشجو داریم؛ یعنی ۲۳ برابر آن روز دانشجو هستند؛ این یك ظرفیّت بسیار مهمّی است برای كشور. غیر از جوانان دانشجو، جوانانی كه در حوزه‌های علمیّه مشغول تحصیلند یا جوانانی كه در میدانهای عملی مشغول كار هستند تعدادشان بسیار زیاد است؛ اینها توانایی‌های زیادی دارند و میتوانند در علم، در صنعت، در امور تجربی و در تربیت نقش‌آفرینی كنند. ما از اینها استفاده‌ی درستی نكرده‌ایم؛ امروز هم متأسّفانه استفاده‌ی درستی نمیكنیم. اینكه بنده اصرار دارم كه جوانها هر جایی كه دستشان میرسد خودشان كار كنند، اقدام كنند، تأسیس كنند، ابتكار كنند به‌خاطر این است. یك برنامه‌ریزیِ جامعی لازم است در كشور انجام بگیرد برای استفاده‌ از این مجموعه‌ی جوانی كه ما در كشور داریم. اینكه ما گفتیم «آتش به اختیار»، فقط مخصوص كارهای فرهنگی نیست، در همه‌ی زمینه‌هایی كه برای پیشرفت كشور مؤثّر است جوانها میتوانند نقش‌آفرینی كنند. این یكی از امكانات ما است. یكی از امكانات و ظرفیّتهای مهم، موج جمعیّتی است كه بعضی‌ها مخالفند. بعضی‌ها میگویند «جمعیّت كشور چرا باید این تعداد باشد و چرا باید بیشتر بشود؟»؛ این خطا است. هشتاد میلیون جمعیّت در یك كشور، آبرو برای این كشور است؛ این كشور هشتاد میلیون [جمعیّت دارد]. این سیاست غربی‌ها -كه من بعد اشاره خواهم كرد- [یعنی] سیاست تحدید نسل، امروز گریبان خود آنها را گرفته است و دارد بیچاره‌شان میكند؛ میخواهند كشورهای اسلامی از جمعیّتهای زیاد و جوانهای فعّال و انسانهای كارآمد برخوردار نباشند. اینكه من اصرار میكنم كه حتماً بایستی تكثیر نسل بشود، خانواده‌ها باید فرزنددار بشوند -فرزندهای بیشتری- برای این است كه فردای این كشور به همین جوانها احتیاج دارد و جوان و نیروی انسانی چیزی نیست كه انسان بتواند از خارج وارد كند؛ بایستی خود كشور آن را تأمین بكند. این موج جمعیّتی یكی از امكانات است. وسعتِ سرزمینِ كشورِ ما و همسایگی با آبهای بین‌المللیِ آزاد، از فرصتهای این كشور است؛ ما از اینها به‌طور كامل استفاده نمیكنیم؛ یكی از دو حاشیه‌ی خلیجِ‌فارس متعلّق به ما است، بخش عمده‌ای از دریای عمان متعلّق به ما است. همسایگان متعدّد؛ با پانزده كشور ما همسایه هستیم و این یك امكان و یك ظرفیّت بسیار مهم برای كشور است. كشور ما از لحاظ جغرافیایی در جای حسّاسی قرار گرفته است؛ نقطه‌ی اتّصال شرق و غرب و شمال و جنوب است و این از لحاظ جغرافیایی مهم است. منابع طبیعی باارزشی در كشور ما وجود دارد كه امروز بدون اینكه ارزش افزوده‌ای داشته باشد، به خارج فروخته میشود؛ یكی [از آنها] نفت و گاز است. من سال گذشته در همین جلسه(۳) گفتم كه ما در موجودی نفت و گاز بر روی هم، در دنیا اوّلیم؛ یعنی هیچ كشوری به‌قدر ایران عزیز ما مجموعاً نفت و گاز ندارد؛ در گاز اوّل، در نفت چهارم و در مجموع اینها -حجم مجموع نفت و گاز- اوّل در همه‌ی دنیا [هستیم]. این خیلی ظرفیّت مهمّی است؛ امكان بسیار مهمّی است؛ اینكه دشمن میخواهد به هر قیمتی تسلّط خود را و قیمومیّت(۴) خود را بر این كشور اعمال كند، به‌خاطر همین ثروتها است. این [نفت و گاز] یكی از منابع باارزش كشور است، [به‌علاوه‌ی] فلزّات فراوان و باارزش، مراتع، جنگلها و امكانات فراوان دیگر. اگر از این ظرفیّتها استفاده بشود، اقتصاد ایران در میان بیش از دویست كشور جهان، بین دوازده كشور اوّل قرار خواهد گرفت؛ اگر با ابتكار جوانها، با حضور جوانها، با حضور مدیران فعّال و پُركوشش ان‌شاءاللّه بشود از این امكانات استفاده كرد، اقتصاد كشور در میان دوازده اقتصاد اوّل همه‌ی دنیا قرار خواهد گرفت و از همه جهت پیشرفته خواهد شد كه امروز البتّه این‌جور نیست. خب، ما چرا از این ظرفیّتها استفاده نكرده‌ایم؟ علّت اینكه از این ظرفیّتها استفاده نشده است، وجود موانع است؛ من چند مورد از این موانع را میشمارم. یكی از این موانع باور نداشتن بعضی از مسئولین ما به همین ظرفیّتها است؛ یا باور ندارند یا به اینها اهمّیّت نمیدهند. وجود این‌همه جوان در كشور، یك ظرفیّت مهمّی است؛ بعضی از مسئولین ما، در طول زمانها، به این اهمّیّتی نمیدادند؛ بعضی‌ها این را باور نداشتند، اهمّیّت نمیدادند؛ این را كه «از دست این جوانها كار برمی‌آید»، بعضی‌ها قبول نداشتند، باور نداشتند. آن روزی كه صنعت هسته‌ای كشور شروع به فعّالیّت كرد و به آن اوجی كه همه میدانید رسید، بعضی‌ها بودند -حتّی بعضی از دانشمندان ما، بعضی از نسلهای قدیمی ما- كه به ما میگفتند «آقا نكنید، فایده‌ای ندارد، نمیشود، نمیتوانید»؛ بعضی‌ها به خود من نامه مینوشتند و میگفتند نمیتوانید. چرا؟ چون آن كسانی كه دست‌اندركار بودند، همه تقریباً جوان بودند؛ اكثر آنها در سنین حدود سی سال و كمتر از سی سال بودند؛ اینها توانستند. همان كسانی كه منكر بودند، بعداً اعتراف كردند كه «بله، اینها واقعاً توانستند این كار را انجام بدهند». امروز در صنایع مختلف، در نانوتكنولوژی، در صنایع گوناگون، در صنایع برتر -به قول فرنگی‌مآب‌ها «های‌تِك»- كشور، عمده جوانها هستند؛ مشغول كارند، دارند تلاش میكنند و میتوانند؛ جوانهای ما قادر به خیلی از كارهای بزرگ هستند. بعضی از مسئولینِ ما در طول زمان، این امكان را باور نداشتند یا به آن اهمّیّت نمیدادند. به نظر من مهم‌ترین چالش كشور ما یك چالش ذهنی است، یعنی همین‌‌كه افكار عمومی نمیدانند چقدر ثروت در اختیار كشور هست؛ بعضی از مسئولین ما هم متأسّفانه نمیدانند چقدر ثروت -ثروت انسانی و ثروت طبیعی- در اختیار كشور هست؛ دشمن هم از همین دارد استفاده میكند. دشمن میخواهد بگوید كه شما نمیتوانید یا ندارید؛ بنده اصرار دارم به مردم بگویم كه ما میتوانیم و ما دارا هستیم و امكاناتمان فراوان است. مسئولین ما باید به قدرت جوانان و به توانایی جوانان ایمان بیاورند و اهمّیّت بدهند؛ جوانان ما هم باید از كار خسته نشوند، از ابتكار خسته نشوند، از بعضی از قدرنشناسی‌ها دلسرد نشوند. بعضی جوانها به ما شكایت میكنند كه «ما این كار را كردیم یا میتوانستیم بكنیم یا میتوانیم بكنیم؛ [امّا] به ما اعتنائی نمیشود»؛ خیلی خب، دلسرد نباید بشوند؛ باید دنبال كنند كار را، ابتكار را؛ مسئول هم وظیفه دارد، خود جوان هم وظیفه دارد؛ این یكی از موانع. یك مانع دیگر كم‌كاری‌ها است. بعضی از افرادی كه در بخشهای مختلف مسئولند، متأسّفانه دچار تنبلی و كم‌كاری بوده‌اند و هستند. وضع كشور اقتضا میكند كار پُرتوان و پُرتلاش را؛ مسئولین و مدیران در هرجا كه هستند، بایستی تلاش را افزایش دهند. یكی از موانعی كه موجب شده ما از این ظرفیّتها استفاده نكنیم، اعتماد كردن به نسخه‌ی بیگانگان بوده. عرض كردم؛ مردم ما در مقابل بیگانگان منفعل نیستند. بعضی‌ از مسئولینِ ما در گوشه‌وكنار كشور به نسخه‌ی بیگانگان اعتماد بیشتری دارند تا به نسخه‌ی داخلی! و این هم خطای بزرگی است. شما ملاحظه كنید همین سیاست جمعیّتی غربی‌ها كه «فرزند كمتر، زندگی بهتر»، سیاست اروپایی است، سیاست غربی است؛ خودشان هم عمل كردند و امروز دچار مشكلند؛ دارند جایزه میدهند كه خانواده‌ها فرزنددار بشوند؛ میخواهند جبران كنند عقب‌ماندگی را، فایده هم ندارد. این سیاست را، نسخه‌ی غربی را [بعضی‌ها] قبول كردند. ما چند سال قبل اصرار كردیم، گفتیم -در سخنرانی، در جلسات خصوصی با مسئولین- كه موانع تولید نسل را بردارید؛ مسئولین هم قبول كردند، تصدیق كردند حرف ما را، منتها در مدیریّتهای میانی متأسّفانه موانعی وجود دارد؛ آن‌چنان كه باید و شاید به این نسخه‌ی اسلامی كه «تَنَاكَحوا تَناسَلوا تَكثُروا فَاِنّی اُباهی بِكُمُ الاُمَمَ یَومَ القِیامَة»(۵) عمل نمیكنند، [امّا] به نسخه‌ی غربی عمل میكنند! این یكی از موانع پیشرفت ما است. یكی دیگر، [عمل كردن به] سیاستهای بانك جهانی، سیاست تعدیل، سیاستهای مربوط به بعضی از معاهدات بین‌المللی، به قول خودشان كنوانسیون‌ها؛ این سیاستها را عمل كردن، جزو موانع پیشرفت در كشور است. به درون‌زاییِ در اقتصاد بی‌توجّه بودن. جزو سیاستهای اقتصاد مقاومتی و خصوصیّات اقتصاد مقاومتی، درون‌زایی است؛ درون‌زایی یعنی تولید ثروت به‌وسیله‌ی فعّالیّت درونی كشور انجام بگیرد؛ چشم به بیرون نباشد، نگاهمان به بیرون نباشد. در طول سالهای گذشته، در دولتهای مختلف، چندبار میخواستند از بانك جهانی یا صندوق بین‌المللی پول، وام بگیرند، بنده نگذاشتم؛ جلویش را گرفتم؛ مقدّمات را فراهم كرده بودند كه این كار را انجام بدهند. اینكه ما از بیگانه طلب بكنیم و متعهّدِ در مقابل بیگانه بشویم، این خطای بزرگی است؛ باید اقتصاد درون‌زا باشد. البتّه معنای درون‌زا بودنِ اقتصاد این نیست كه درهای كشور را ببندیم؛ نه، ما گفته‌ایم «درون‌زا و برون‌گرا» كه حالا بعد در توضیح «حمایت از كالای ایرانی» این را عرض خواهم كرد. یكی از موانع هم عدم توجّه به سیاست درون‌زاییِ اقتصاد در كشور بوده است. یكی از موانع پیشرفت ما، قبیله‌گرایی سیاسی یا جناحی است؛ [یعنی] «این كار را اگر چنانچه شما بكنید خوب است، اگر جناح مقابل شما بكند بد است»؛ این اِشكال كار ما است. گرفتار جناح‌گرایی و قبیله‌گراییِ سیاسی هستیم؛ این را باید كنار بگذاریم. كار خوب را اگر كسی انجام داده است كه دشمن شما هم هست، وقتی مدیریّت دست شما است، تصمیم‌گیری با شما است، آن كار خوب را باید ترویج كنید، باید دنبال بكنید؛ [اینكه] «چون فلانی كرده است، پس ما نمیكنیم؛ چون جناح مقابل كرده است، نمیكنیم»، این خطا است؛ این غلط است. یكی از مشكلات ما این است. یكی از مشكلات ما، عدم مبارزه‌ی جدّی با فساد است. من اینجا عرض بكنم كه امروز مسئله‌ی فساد در كشور یعنی شهرتِ فساد و مُفسد در كشور، به یك مسئله‌ی خیلی رایجی درآمده؛ نه، این خبرها نیست. البتّه فساد كمش هم بد است، كمش هم مضر است؛ امّا اینكه بعضی تبلیغ میكنند كه «حالا همه‌جا را فساد گرفته»، نخیر، به‌هیچ‌وجه این‌جوری نیست. آدمهای صالح، آدمهای مؤمن، آدمهای درستكار، آدمهای پاك‌دست در مجموعه‌ی مدیریّتهای كشور كم نیستند، زیادند؛ اكثر آنها هستند؛ حالا یك تعدادی هم البتّه فاسدند. البتّه با این فاسدها باید مبارزه‌ی جدّی كرد، باید مبارزه‌ی پیگیر كرد؛ اینكه ما بگوییم، یك سروصدایی راه بیفتد و بعد از چند وقتی هم خاموش بشود، این آن كاری نیست كه برای كشور، در نهایت مفید باشد. پس یكی از مشكلات، عدم مبارزه‌ی جدّی با فساد است. عزیزان من! یكی از مشكلات ما، متّكی بودن كشور به نفت است. این نفت، نعمت خدا است در حقّ ما، امّا اینكه اقتصاد ما، متّكی به نفت است، این یكی از بزرگ‌ترین مشكلات كشور ما است. باید كاری كنیم، تلاشی بكنیم كه نفت را مستقلّ از اقتصاد كشور بكنیم؛ اختیار ما دست نفت نباشد، اختیار نفت دست ما باشد. اختیار ما اگر دست نفت شد -[چون] قیمت نفت را قدرتهای دیگرند كه معیّن میكنند، گاهی تحریم میكنند، گاهی میخرند، گاهی میگویند نباید از فلانی بخریم، از این كشور بخریم- این مشكلات وجود دارد. ما باید خودمان را از اقتصاد نفتی خلاص كنیم كه البتّه كار بسیار دشواری هم هست؛ امّا بالاخره باید حتماً این كار در كشور انجام بگیرد. یكی از موانع مهم، عیوب اساسی در سبك زندگی ما است؛ این دیگر مربوط به مسئولین نیست، مربوط به خود ما و شما آحاد مردم است. ما در سبك زندگی مشكلاتی داریم: یكی از مشكلات ما، مصرف‌گرایی است؛ یكی از مشكلات ما، اسراف و زیاده‌روی و زیاد خرج كردن است؛ یكی از مشكلات ما رفاه‌طلبیِ افراطی است؛ یكی از مشكلات ما اشرافیگری است. اشرافیگری متأسّفانه از طبقات بالا سرریز میشود به طبقات پایین؛ آدم متوسّط -[یعنی] از قشرهای متوسّط- هم وقتی میخواهد میهمانی بگیرد، وقتی میخواهد عروسی بگیرد، مثل اشراف عروسی میگیرد. این عیب است، این خطا است، این ضربه‌ی به كشور میزند. زیاد مصرف كردن، زیادی خواستن، زیادی خوردن، زیادی خرج كردن، جزو عیوب مهمّ ما است در سبك زندگی‌مان. ما نسبت به اقتصاد ملّیِ خودمان باید تعصّب داشته باشیم؛ مصرف جنس خارجی یكی از عیوب مهمّ ما است؛ ما بایستی تعصّب داشته باشیم نسبت به مصرف داخلی و جنس داخلی و اقتصاد ملّی‌مان. جوانهای ما تعصّب دارند نسبت به فلان تیم فوتبال؛ یكی طرف‌دار تیم قرمز است، یكی طرف‌دار تیم آبی است، [آن هم] با تعصّب؛ و حتّی [تعصّب به] تیم‌های خارجی؛ یكی طرف‌دار تیم رئال است، یكی طرف‌دار تیم [دیگر]؛(۶) اینها تعصّب نسبت به این تیم‌ها دارند؛ اگر همین مقدار و همین اندازه تعصّب را نسبت به اقتصاد ملّی و تولید داخلی داشته باشیم، بسیاری از كارهای ما اصلاح خواهد شد؛ این هم یكی دیگر از موانع. خب، حالا راجع به شعار سال صحبت كنیم؛ موضوع «حمایت از كالای ایرانی»؛ این شعار امسال است. اوّلاً این را عرض بكنم؛ بعضی‌ها میگویند «شما شعار سال معیّن میكنید، فایده‌ای ندارد‌؛ عمل كه نمیكنند، چرا بیخودی شعار سال معیّن میكنید؟»؛ بنده قبول ندارم این حرف را. شعار سال با دو منظور مطرح میشود: یكی جهت دادن به سیاستهای اجرائی و عملكرد مسئولین دولتی و مسئولین حكومتی است، یكی توجیه افكار عمومی است؛ یعنی افكار عمومی توجّه پیدا كنند به اینكه چه مسئله‌ای امروز برای كشور مهم است؛ امروز برای كشور مسئله‌ی كالای ایرانی یك مسئله‌ی مهمّی است. دولتی‌ها هم البتّه ممكن است در سالهای مختلف، بعضی‌هایشان این شعارهایی را كه ما هر سال معیّن میكنیم قبول نداشته باشند، امّا آنهایی كه قبول دارند تلاش میكنند، عمل میكنند، به قدر توان خودشان كار میكنند؛ البتّه اگر كار، بهتر و جامع‌تر انجام بگیرد، نتایج بیشتری به دست می‌آید. بنابراین، این‌جور نیست كه این شعارها بی‌فایده باشد؛ نخیر، شعارها اتّفاقاً بافایده است. شعار امسال، هم خطاب به مسئولین است، هم خطاب به مردم است. شعار امسال [حمایت از] كالای ایرانی است. كالای ایرانی یعنی محصول نهایی كار و سرمایه و فعّالیّت اقتصادی و ذهن و ابتكار و همه‌چیز. سرمایه‌گذار با سرمایه‌ی خود، كارگر با كار خود، طرّاح با ذهن خود و با دانش خود، اینها همه تلاش میكنند و محصول [كار آنها] میشود كالای ایرانی. بنابراین چیز باعظمتی است، چیز بسیار مهمّی است؛ این را بایستی حمایت كرد. در حمایت از این كالای ایرانی -كه محصول تلاش فعّالان اقتصادی و فعّالان كارگری و سرمایه‌گذاران و برنامه‌ریزان و طرّاحان و مانند اینها است- هم مردم نقش دارند به‌عنوان تولید‌كننده‌ی كالای ایرانی، هم مردم نقش دارند به‌عنوان مصرف‌كننده‌ی كالای ایرانی؛ هم باید تولید كنند، هم باید مصرف كنند؛ هم باید در تولید تلاش كنند -كه حالا عرض میكنم كارهایی را كه باید انجام بگیرد- هم باید در مصرف مراقبت بكنند كه كالای ایرانی مصرف كنند؛ و این هم یك وظایفی را بر عهده‌ی مردم و بر عهده‌ی مسئولین دولت قرار میدهد؛ مخاطب این شعار، هم مردمند، هم مسئولانند. خب چه‌جوری حمایت بكنیم؟ این حمایت اوّلاً به‌‌صورت افزایش تولید [است] كه به‌عهده‌ی مسئولین دولتی است -برنامه‌ریزی كنند- و همچنین به‌عهده‌ی خود مردم تا تولید داخلی افزایش پیدا كند. تولید داخلی بهبود كیفیّت پیدا كند. از پیغمبر اكرم نقل شده است كه فرمود: رَحِمَ اللهُ امرَءً عَمِلَ عَمَلاً فَاَتقَنَه؛(۷) كار را محكم و زیبا و خوب انجام بدهند، كیفیّت كار بالا برود. حمایت، یكی انطباق با نیازها و سلیقه‌ها و مزیّتهای روز است؛ این هم حمایت است؛ این‌جور نباشد كه نگاه نكنید كه مردم چه میخواهند. تولید كالای ایرانی به این معنا است كه باید چیزی تولید بشود كه مطابق با سلیقه‌ی مردم و میل مردم [باشد]، همراه با ظرافتهای لازم. بازاریابی بیرون از كشور و صادرات هم یكی از انواع حمایت از كالای ایرانی است. بایستی ما كه با پانزده كشور همسایه‌ایم -غیر از كشورهای دیگرِ دوردست كه میتوانند كالای ایرانی را مصرف بكنند، با پانزده كشور همسایه هستیم- از این همسایگی استفاده كنیم، كالای ایرانی را صادر كنیم؛ این، هم به‌عهده‌ی وزارت خارجه است، هم به‌عهده‌ی وزارت بازرگانی است، هم به‌عهده‌ی فعّالان اقتصادی مردمی است؛ بازاریابی كنند. یك آماری را به من دادند -چون یادداشت نكرده‌ام، این آمار درست یادم نیست، لكن آمار بسیار مهمّی بود- كه اگر ما بتوانیم بیست ‌درصد از تولیدات [مورد نیاز] كشورهای همسایه‌ی خودمان را -فقط همسایه- [یعنی] بیست درصد از مجموع مصرف آنها را متعهّد بشویم، فلان تعداد شغل [ایجاد میشود] -یك عدد خیلی بالا كه من الان درست یادم نیست، نمیتوانم عرض بكنم- كه تأثیرش در ایجاد اشتغال در كشور و ایجاد ثروت ملّی بسیار زیاد خواهد بود؛ یكی هم این است. بعد هم ارزان تمام كردن و رقابت‌پذیر كردن. یكی از كارهای بسیار مهم در كشور این است كه بتوانیم تولید داخلی را رقابت‌پذیر با جنس خارجی به وجود بیاوریم؛ در حدّ امكان ارزان‌تر از جنس خارجی بتوانیم تولید كنیم كه البتّه خود این مقدّماتی دارد؛ بعضی از مقدّمات به‌عهده‌ی دولت است، بعضی هم به‌عهده‌ی خود ما است. الزاماتی هم این حمایت دارد كه این الزامات اگر رعایت نشود، این حمایت انجام نمیگیرد. یكی از الزامات، مدیریّت جدّی واردات از سوی دولت است. دولتی‌ها باید به‌طورجدّی واردات را مدیریّت كنند. اجناسی كه در داخل تولید میشود یا قابل تولید شدن است، باید حتماً [از] خارج [وارد] نشود. به بنده مراجعه میكنند، موارد زیادی شكایت میكنند میگویند ما این كارخانه را ایجاد كرده‌ایم، این محصول را تولید كرده‌ایم، به‌مجرّد اینكه این محصول خواست بیاید بازار، یك‌وقت دیدیم درِ گمرك باز شد، از خارج، مشابه این جنس وارد شد! موجب میشود كه بسیاری‌ از كارخانجات ما از این‌جهت ناكام بمانند؛ بعضی ورشكسته بشوند و مشكلات برایشان به وجود بیاید. بایستی حتماً این واردات مورد توجّه قرار بگیرد و مدیریّت بشود از سوی دولت. بعضی اوقات یك چیزهایی را وارد میكنند، ما تذكّر میدهیم به مسئولین كه چرا وارد شده است؟ در جواب ما میگویند این را كه ما وارد نكرده‌ایم، بخش خصوصی وارد كرده است؛ این جواب، جواب كافی نیست؛ بخش خصوصی بایستی مدیریّت بشود؛ دولت باید مدیریّت كند، مسلّط باشد بر اینكه چه چیزی وارد بشود و چه اندازه وارد بشود و چه چیزی وارد نشود؛ اینها را بایستی [توجّه كنند]؛ حتماً یكی از كارهای مهم همین است كه بایستی انجام بگیرد. یكی از الزامات، مبارزه‌ی جدّی با قاچاق است كه متأسّفانه در سالهای گوناگون، این مبارزه‌ی جدّی بدرستی انجام نگرفته است و باید انجام بگیرد. البتّه اخیراً شنیدم كه وزارت اقتصاد در گمرك یك سامانه‌ای را به راه انداخته‌اند؛ نقل كرده‌اند كه این سامانه بسیار مؤثّر است، بسیار مفید است برای اینكه جلوی قاچاق را بگیرد؛ بسیار خوب، این كار را دنبال كنند و این كار حتماً تحقّق پیدا بكند. جلوی قاچاق باید گرفته بشود. و مردم هم جنس قاچاق را، جنسی را كه میفهمند این جنس قاچاق است، مقیّد باشند متعصّبانه این جنس را مصرف نكنند تا قاچاقچی برایش صرفه نداشته باشد كه این كار را انجام بدهد. آمارهای كارشناسان جوان ما از تأثیر مخرّب واردات بر تولید كشور، آمارهای بسیار مهمّی است. كارشناس‌های جوانی هستند كه در این زمینه‌ها كار میكنند و بسیار خوب میفهمند؛ اینها یك آماری را آوردند به بنده دادند و نشان دادند كه فلان مقدار واردات، چقدر شغل را در كشور از بین میبرد! آن‌وقت ما از بیكاری جوانها مینالیم؛ واردات هم همین‌طور بیخودی مثل سیل وارد كشور میشود. پس بنابراین یكی از انواع حمایت هم این است كه در داخل با قاچاق و با واردات بی‌رویه مبارزه بشود. یكی از انواع حمایت هم سرمایه‌گذاری فعّالان اقتصادی در امر تولید است. این‌جور نباشد كه فعّالان اقتصادی دنبال كارهای سوداگرانه بیشتر بچرخند؛ اگر میخواهند سرمایه‌گذاری بكنند، سرمایه‌گذاریِ در امر تولید [بكنند]. اگر چنانچه نیّتشان را خالص كنند، خدایی كنند، برای كشور انجام بدهند، این سرمایه‌گذاری میشود عبادت؛ سرمایه‌گذاری سود دارد امّا چون برای پیشرفت كشور است، برای كمك به مردم است، این میشود یك عبادت. خب، این مسائل مربوط به این مسئله‌ی حمایت از كالای ایرانی بود. من توصیه‌ام این است: همان‌طور كه عرض كردم، با تعصّب دنبال كالای ایرانی بگردید؛ فروشنده، كالای ایرانی بفروشد؛ خریدار، كالای ایرانی بخرد؛ مسئولین تولید ایرانی را كمك كنند و حمایت بكنند و از واردات و قاچاق جلوگیری كنند؛ این بحث تمام شد. یك جمله راجع به مسائل منطقه و خباثت آمریكایی‌ها عرض بكنم كه این هم امر لازمی است، مسئله‌ی روز است. جمهوری اسلامی در این سالی كه گذشت، پرچم عزّت و اقتدار ملّت ایران را در منطقه به اهتزاز درآورد. جمهوری اسلامی سهم مهمّی ایفا كرد برای شكستن كمر تكفیری‌ها در منطقه؛ این كار را كرد. جمهوری اسلامی توانست در بخش مهمّی از این منطقه، شرّ تكفیری‌ها را از سر مردم كم كند و امنیّت به وجود بیاورد؛ اینها كارهایی است كه جمهوری اسلامی كرده. اینها كارهای بزرگی است، كارهای كوچكی نیست. حالا فضولهای بین‌المللی، كسانی كه در همه‌ی مسائل داخلی مناطق مختلف دنیا میخواهند دخالت كنند، اعتراض میكنند كه ایرانی‌ها چرا در مسائل عراق، چرا در مسائل سوریه و امثال اینها شركت میكنند، چرا دخالت میكنند؟ خب به شما چه؛ به شما چه! جمهوری اسلامی توانست نقشه‌ی آمریكا را در منطقه خنثی كند؛ نقشه‌ی آمریكا چه بود؟ نقشه‌ی آمریكا این بود كه گروه‌های شریر و ظالم و هتّاكی از قبیل داعش را به وجود بیاورد برای اینكه ذهن ملّتها را از رژیم غاصب صهیونیستی منصرف كند، آنها را مشغول كند به مسائل داخلی خودشان، به جنگ داخلی، به مشكلات داخلی و فرصتی برای آنها باقی نگذارد كه به فكر رژیم صهیونیستی بیفتند؛ این نقشه‌ی آمریكا بود كه داعش را به وجود آورد؛ این نقشه را ما به توفیق الهی و بِاذن‌اللّه، توانستیم خنثی كنیم. آنها میگویند «ما در سركوب داعش دخالت داشتیم»؛ دروغ میگویند! سیاست آمریكا این است كه داعش را داشته باشند منتها در مشت خودشان. البتّه داعش و امثال داعش چیزهایی هستند كه به وجود آوردن‌شان از سوی آمریكا برای آنها آسان است امّا نگه داشتن‌شان مشكل است. اینها میخواهند اینها را داشته باشند، در اختیار داشته باشند، در مشت خودشان باشند، هیچ انگیزه‌ای ندارند كه اینها را از بین ببرند؛ امنیّت منطقه مورد نظر اینها نیست، علاوه بر اینكه آمریكایی‌ها قادر به ایجاد امنیّت در منطقه نیستند؛ دلیلش افغانستان [است]. چهارده سال است كه آمریكایی‌ها وارد افغانستان شده‌اند؛ چه غلطی كرده‌اند؟ آیا توانستند امنیّت را در افغانستان به وجود بیاورند؟ ابدا! نتوانستند. حالا بعضی میگویند نتوانستند، بعضی هم میگویند نخواستند؛ هركدام باشد، موجب این میشود كه ادّعای آمریكا و امثال آمریكا -[یعنی] انگلیس و دیگران- برای حضور در منطقه ادّعای غلط و بیجایی باشد. حضور ما به خواست دولتها است؛ هرجا رفته‌ایم به خاطر این بوده است كه دولتها و ملّتهای منطقه از ما خواسته‌اند؛ زورگویی هم نكرده‌ایم، بكن نكن هم نكرده‌ایم، دخالت در امور كشورها هم نكرده‌ایم؛ كمك میخواستند، كمك كردیم؛ كمك را [هم] با انگیزه‌های عُقلایی و منطقی انجام دادیم؛ این را همه بدانند. هر كمكی كه در زمینه‌ی مسائل منطقه انجام گرفته است با محاسبات بسیار منطقی و عاقلانه انجام گرفته است؛ این‌جور نیست كه كسی از روی احساسات اقدامی كرده باشد؛ نه، نخیر. ما بحمداللّه توانستیم، موفّق هم شدیم، بعد از این هم همین خواهد بود. ما قصد دخالت در كشورها نداریم و بدون شك میتوانم این را عرض بكنم كه در مسائل منطقه، آمریكا به مقصود خود نخواهد رسید و ما ان‌شاءالله مقاصد خودمان را تحقّق خواهیم بخشید. من بحث را جمع‌بندی كنم عزیزان من! آنچه را عرض كردیم در چند جمله جمع‌بندی كنم و خلاصه كنم؛ جمع‌بندی بحث ما این است: اوّلاً همه‌ی مشكلات كشور قابل حل است؛ ما در كشور هیچ مشكلی كه قابل حل نباشد نداریم؛ هیچ مشكلی كه كلید آن و حلّ آن دست بیگانه‌ها باشد نداریم. مشكلات هست، امّا همه‌ی مشكلات كشور قابل حل است، كلیدش هم دست خود ملّت ایران و مسئولین كشور است. نكته‌ی دوّم: انقلاب با قدرت و با نشاط دارد پیش میرود؛ چهل‌سالگی انقلاب دوران پیری انقلاب نیست، دوران عقب‌گرد انقلاب نیست، دوران پختگی و نشاط انقلاب است. انقلاب در چهل‌سالگی، بحمداللّه با قدرت، با حفظ شعارها و با برافراشته بودن پرچمهای اصلی، همچنان دارد به پیش میرود. نكته‌ی سوّم: جوانان ما در همه‌ی میدانها سرمایه‌ی امید كشورند؛ جوانان خیلی باارزشند. در صنایع برتر، جوانها هستند كه مشغول فعّالیّتند؛ در مسائل فرهنگ و هنر، جوانها هستند كه مشغول فعّالیّتند؛ در نظامیگری و فرماندهی، جوانها هستند كه نقش‌آفرینی میكنند؛ در مدیریّت هم هرجا جوانها باشند، مدیریّت، مدیریّت با‌نشاط‌تری خواهد بود و توصیه‌ی ما این است كه در مدیریّتهای مختلف، جوانها بیشتر به كار گرفته بشوند و بیشتر مورد استفاده قرار بگیرند. نكته‌ی بعدی: دشمن امیدوار بود -این نكته مهم است- كه نسل سوّم انقلاب و نسل چهارم انقلاب از انقلاب روگردان بشوند، [ولی] امروز گرایش و پایبندی نسل سوّم و چهارم انقلاب به انقلاب و علاقه‌مندی عمیق و پخته‌ی آنها به انقلاب، از نسل اوّل اگر بیشتر نباشد كمتر نیست. دشمن سعی میكند مشكلات را بزرگ‌نمایی كند و بمراتب بزرگ‌تر و بیشتر از آن مقداری كه هست نشان بدهد. بنده در مقابل عرض میكنم همه‌ی این مشكلات، به توفیق الهی و به هدایت الهی، به دست جوانهای ما قابل حل است. دشمن از بالندگی نسل جوان ما بشدّت نگران و عصبانی است. اینكه شما دیدید دشمنها -آمریكایی‌ها و غربی‌ها- این‌قدر با سانتریفیوژهای ما مخالفت كردند، فقط به‌خاطر این نبود كه این سانتریفیوژها اورانیوم را غنی میكند، بلكه بیشتر از آن به‌خاطر این بود كه این حركتِ علمی، ذهن جوانان ما را غنی میكند، آنها را آماده میكند برای كارهای بزرگ‌تر؛ بیشتر از این جهت كه توانایی جمهوری اسلامی را در بالنده ساختنِ نسلِ جوانِ كشور نشان میدهد. من به شما عرض بكنم جوانهای عزیز ما این كشور را خواهند ساخت، بهتر از آن چیزی كه در ذهن نسل قبلی -كه نسل ما است- وجود داشته است؛ ان‌شاء‌اللّه بهتر خواهند ساخت و خواهند توانست پرچم استقلال و عظمت و شرافت این كشور را از آنچه تا امروز بوده است، بلندتر كنند. پروردگارا! جوانان ما را مشمول لطف و رحمت و هدایت خود قرار بده و قدمهای آنها را در صراطِ مستقیمِ حق ثابت بدار. پروردگارا! به محمّد و آل محمّد ایران اسلامی را روز‌به‌روز سربلندتر بفرما و روح مطهّر امام بزرگوار را كه این راه را بر روی ما گشود، با ارواح اولیای خودت محشور بفرما. پروردگارا! قلب مقدّس ولیّ‌عصر را از ما راضی و خشنود كن؛ دعای آن بزرگوار را شامل حال ما بفرما. پروردگارا! هدایت معنوی و غیبی آن بزرگوار را شامل حال ما بفرما؛ ما را از یاران آن بزرگوار قرار بده و در فرجش تعجیل بفرما. والسّلام علیكم و رحمة‌اللّه و‌ بركاته ۱) برگزیده‌ها، سخنان برگزیده ۲) بیانات در دیدار مردم استان آذربایجان شرقی (۱۳۹۶/۱۱/۲۹) ۳) بیانات در جمع زائران و مجاوران حرم رضوی در مشهد مقدّس (۱۳۹۶/۱/۱) ۴) سرپرستی ۵) جامع‌الاخبار، ص ۱۰۱ ۶) خنده ی حضّار و معظّمٌ‌له ۷) شواهدالتّنزیل، ج ۱، ص ۵




دیدگاه
لطفا دیدگاه خود را با حروف فارسی بنویسید
"مدیریت سایت" مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبین است.
"مدیریت سایت" از انتشار دیدگاه هایی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی احترامی به اشخاص قومیت ها عقاید دیگران موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه های دین مبین اسلام باشد معذور است.
دیدگاه ها پس از تائید مدیر بخش مربوطه منتشر می شود.



اخبار مرتبط