پیوندها درباره سایت ارتباط با ما

تاریخ : چهارشنبه 02 اسفند 08:09 کد خبر : 8250

فقط در ایران اتفاق می افتد

ماجرای سفیری که پایش شکست به قلم عماد آبشناس


روز گذشته مطلع شدم كه سفیر هند در تهران در حین پیاده روی صبحگاهی افتاده و پایش شكسته و یك راننده تاكسی ایرانی به داد وی رسیده وعلاوه بر اینكه سفیر را به بیمارستان رسانده هزینه های اولیه پذیرش بیمارستان را از جیب خود پرداخت كرده. خبری كه هیچ جا منتشر نشد اما به نظرم حیف آمد كه در مورد آن صحبتی نشود. ظاهرا سفیر هند در تهران عادت دارند هر روز حدود ساعت پنج صبح در خیابان های اطراف منزل خود در منطقه خوش آب و هوای زعفرانیه در شمال تهران پیاده روی كنند و طبق معمول هفته قبل كه برف آمده بود بیدار شده اند و در خیابان ها به پیاده روی پرداخته اما به دلیل برف لیز خورده و پایش شكسته و آسیب به حدی بوده كه وی نمی توانسته از جای خود بلند شود. وی همچنین ظاهرا فقط لباس ورزشی را به تن كرده بوده و تلفن همراه و یا كارت شناسایی ویا كیف پول همراه خود نداشته وبه دلیل بارش برف هیچ كس در آن ساعت در خیابان تردد نمی كرده. در همین حین یك راننده تاكسی كه صبح زود برای كسب روزی در حال گشت در منطقه بوده وی را پیدا می كند و سریعا بلند می كند و به بیمارستان می رساند. با توجه به اینكه آقای سفیر هیچ چیزی همراه خود نداشته راننده تاكسی هزینه های پذیرش بیمارستان را از جیب پرداخت می نماید و تا زمانی كه كارمندان سفارت خبردار می شوند وخود را به بیمارستان می رسانند چند ساعت همراه سفیر در بیمارستان می ماند. علیرغم اینكه سفیر و كارمندان سفارت اصرار می كنند حد اقل هزینه های راننده تاكسی را پرداخت نمایند وی از دریافت هزینه ها خودداری می نماید و به آنها می گوید: "سفیر مهمان ما ایرانی ها هست و ایرانی ها اینقدر بی معرفت نیستند كه مهمان خود را در خیابان ول كنند، شما فقط صلوات بفرستید برای من كافی است". راننده ضمن خودداری از دریافت هرگونه هزینه ای پس از اطمینان از اینكه وضعیت سفیر خوب است وكارمندان سفارت حضور دارند به كارهای وی رسیدگی كنند بیمارستان را ترك می نماید. چند نكته در این ماجرا بود كه نمی شد از آن گذشت. 1 — فكر نمی كنم در هیچ جای جهان شما بتوانید این رفتار با معرفت را مشاهده كنید. 2 — در كمتر جای جهان خصوصا در خاورمیانه اینقدر امنیت برای یك سفیر برقرار می باشد كه با خیال راحت بتواند بدون محافظ ساعت پنج صبح در خیابان های شهر به پیاده روی بپردازد. 3 — در هیچ جای جهان شما افرادی را پیدا نمی كنید كه حاضر باشند از روزی خود بزنند و به كمك دیگران بشتابند. 4 — كسی به راننده های تاكسی ایرانی نیاموخته بود كه دیپلماسی به اصطلاح فرهنگی و یا اجتماعی داشته باشند بلكه فرهنگ و تمدن مردم ایران مبنی بر این است كه ایرانی ها به افراد ضعیف و درمانده كمك كنند. 5 — راننده تاكسی به هیچ وجه اطلاع نداشت كه فرد آسیب دیده سفیر یك كشور خارجی بوده چون بر پیشانی اش ننوشته بود "سفیر"، و فقط از روی احساس نوع دوستی دست به هچین اقدامی زده. 6 — بنده این ماجرا را از زبان سفرای دیگر به نقل از سفیر هند شنیدم وبدیهی است تاثیر رفتار این راننده تاكسی بیش از ملیون ها دلار هزینه های تبلیغاتی برای ایران و مردم ایران در میان جامعه دیپلماتیك درون كشور تاثیر داشته. جدا از همه جر و بحث های سیاسی دوست داشتم بدانم در كشورهایی كه امروزه پرچم دفاع از حقوق بشر و یا حقوق انسان را بلند كرده اند ومردم ایران را تروریست می نامند و نان ایرانی ها را تحریم می كنند چقدر ممكن است چنین اتفاقی پیش آید؟ ایرانی ها اینقدر معرفت دارند كه از روزی خود بزنند و به كمك غریبه بشتابند آیا شهروندان دیگر كشورها هم چنین وجودی از خود دارند.




دیدگاه
لطفا دیدگاه خود را با حروف فارسی بنویسید
"مدیریت سایت" مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبین است.
"مدیریت سایت" از انتشار دیدگاه هایی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی احترامی به اشخاص قومیت ها عقاید دیگران موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه های دین مبین اسلام باشد معذور است.
دیدگاه ها پس از تائید مدیر بخش مربوطه منتشر می شود.



اخبار مرتبط