پیوندها درباره سایت ارتباط با ما

تاریخ : دوشنبه 09 بهمن 19:39 کد خبر : 8201

ال هاشم تنها نیست!

هنوز وزرایی از دولتهای گذشته هستند که با حداقل امکانات شخصی زندگی میکنند وسوار بر اتوبوس و مترو ویا ال۹۰را بر بنز ترجیح میدهند!


چند هفته ای است امام جمعه تبریز خبرساز شده. حضور عادی اش در بین مردم، ترددش با اتوبوس مثل بقیه مردم، دستور جمع كردن نرده های نماز جمعه بین مردم و مسئولین و ... برخی از كارهای «حجه الاسلام آل هاشم» در روزهای گذشته بوده كه از او چهره ای متفاوت در افكار عمومی ساخته است.

این قبیل اقدامات علاوه بر آنكه به بسیاری از نیروهای انقلابی «امید» بخشیده، مورد استقبال بخش زیادی از مردم عادی نیز قرار گرفته اما به بهانه همین اتفاقات ساده باید به دو مساله اصلی تر فكر كرد.

اول آنكه در سالهای گذشته چه بلایی بر سر فرهنگ عمومی و نوع رابطه بخشی از مسئولان با مردم آمده كه چنین كارهای ساده ای كه «وظیفه» هر مسئولی است، باعث شگفتی و حتی سر ذوق آمدن بسیاری از مردم می شود؟ در این سالها چقدر از بدیهیات رفتارهای انقلابی- مردمی فاصله گرفته شده كه اگر مردم مسئولی را در اتوبوس و مترو كنار خودشان ببینند تعجب می كنند؟

اما نكته دوم و مهم تر این است كه مدتهاست بسیاری از نیروهای انقلابی در فضایی مغشوش و سردرگم، از یكدیگر می پرسند «باید چه كرد؟» به نظر می رسد نمونه های موفق اخیر به خوبی ثابت می كند نیاز به طرح «سخن جدید» در جامعه نیست، رجعت «صادقانه» به رفتارهای انقلابی كه از قضا هزینه ای هم ندارد كلید عبور از بسیاری از مشكلات در فضای كنونی است.

اتفاقا آل هاشم «تنها نیست» و سایر ائمه جمعه و مسئولانی كه در همه این سالها اینطور زیسته اند هم كم نیستند، باید هوشیاری بیشتر به خرج داد و این نمونه های موفق و امیدوار كننده را در فضای رسانه ها ضریب داد.

اگر امروز در جامعه از مردم پرسیده شود 10 مسئول شیاد و دزد را نام ببرید، به درست یا غلط بیش از ده نفر را نام می برند! اما اگر از همان مردم پرسیده شود فارغ از جناح بندی های سیاسی 10 نفر مسئول سالم و ساده زیست را نام ببرید كه در همه این سالها صادقانه مثل مردم عادی زندگی كرده اند، بعید است بتوانند نام بیشتر از 5 نفر را بر زبان بیاورند! چرا؟ چون رسانه های دو جناح در همه این سالها در یك ائتلاف نانوشته آنقدر كه بر سیاه نمایی و بزرگنمایی مفاسد و پمپاژ نا امیدی تمركز كرده اند برای معرفی مسئولان سالم كار خاصی نكرده اند. لذا چه بهتر اتفاقات اخیر بهانه ای شود تا سایر ائمه جمعه و مسئولانی كه سالهاست مثل مردم عادی زندگی كرده اند نیز در فضای رسانه ها ضریب پیدا كنند.

این صرفا یك كار تبلیغاتی یا شعاری نیست، اولین قدم برای اصلاح فرهنگ اشرافی گری است كه در همه این سالها ناامیدی و سیاهی را به جامعه پمپاژ كرده است. شاید برای شروع این روند فرصت تغییر رییس شورای سیاستگذاری ائمه جمعه و آمدن حجه الاسلام علی اكبری یك غنیمت بزرگ باشد. فرصت بزرگی كه امروز برای اصلاح بسیاری از سنت های غلط گذشته از نماز جمعه های سراسر كشور می تواند شروع شود «كم نظیر» است.

تصور كنید صدها ائمه جمعه هر روز بین مردم عادی، گوش شنوای مشكلات آنها باشند، هر هفته صدها تریبون نماز جمعه نه به صورت شعاری بلكه واقعی منعكس كننده خواست و مشكلات واقعی مردم باشد یا هر هفته یك مسئول استانی یا ملی در نماز جمعه ها حاضر و به جای سخنرانی، فقط به سخنان مردم گوش دهد و در صورت داشتن پاسخ، پاسخ مردم را بدهد، آیا «امید واقعی» به جامعه باز نمی گردد؟ آیا كم كم نماز جمعه به جای مو سپیدان جایش را به جوانان و دهه هفتادی ها و دهه هشتادی ها نمی دهد؟ همه این ها شدنی است و اتفاقا هزینه ای هم نیاز ندارد، فقط اندكی تدبیر، جسارت و انگیزه میخواهد. اقداماتی كه می تواند آینده كشور را دگرگون كند...




دیدگاه
لطفا دیدگاه خود را با حروف فارسی بنویسید
"مدیریت سایت" مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبین است.
"مدیریت سایت" از انتشار دیدگاه هایی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی احترامی به اشخاص قومیت ها عقاید دیگران موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه های دین مبین اسلام باشد معذور است.
دیدگاه ها پس از تائید مدیر بخش مربوطه منتشر می شود.



اخبار مرتبط